காதலியோடு கைகோர்த்து போகையில்:

காதல்..
அந்த மூன்றெளுத்து வார்த்தையில்
பல கோடி உயிர்களும்..
சில கோடி கவிஞர்களும்..
அதனுள்ளே சரண்..

நீ..
இந்த ஒரு எழுத்து வார்த்தையில்
என்
பல கோடி உயிர் அணுக்களும்..
சில கோடி ஆசைகளும்..
உன்னுள்ளே சரண்..

அட எங்கே நீ துவாரம்கண்டுபிடிக்கிறாய்??
எப்படியும்
இதயத்தில் நுழைந்து விடுகிறாயே..
உன் முதல் ஊடகம் கண்களா??

உனக்கு, அனுமதி இல்லை
பலகை எல்லாம் நிதர்சனம்
எப்படியும் நுழைந்து விட்டாய்..

நீ நுழைகையில்
உன் கனவு உலகத்தில் பறக்க
இறக்கைகளும் கொடுத்து விடுகிறாய் போலும்??

கண்களில் நுழைந்து
இதயத்தில் அமர்ந்து
ரத்த நாளங்களில் ஓடி
மூளையில் களித்து
உடலெங்கும் நீயே..
இப்போது என்னில் நீயா??
அல்ல உன்னில் நானா??

இப்பொதேல்லாம் நானும் அழகாய் தெரிகிறேன்..
உன் காதலோடு கண்ணாடி முன் நிற்பதால்..

விடை பெறும் தருணம்..
அந்த சுட்டு விரலில்
உயிர் இருப்பதை இன்று தான் கண்டேன்..
நீ அதை விடுத்து போகையில்..

2 மணி நேரம் உன்னிடம் பேசினேன்..
ஒன்றும் நினைவில்லை..
போகையில் பார்த்த அந்த பார்வை
பல நூறு வருடங்கள் நிலைக்கும்..

நீ அருகில்..
உடலெல்லாம் நெருப்பாய்..
நீ விலகினாய்..
உடலெல்லாம் குளிர்கிறது..
ஆம் உன்னைப் பிரிவதால் இதயம் கண்ணீர் வடிக்கிறது..

நீ விடை பெற்ற பின்
உன் பாதம் பட்ட
கடலில் குளித்தேன்..
புண்ணிய நதியில்
குளிப்பது நல்லதென
என் அம்மா சொல்லி இருக்கிறாள்..

மாற்றங்கள் வேண்டும்

மாற்றங்கள் வேண்டும்

அதே விடியல்
இன்று எப்படி இருக்கும்
என்னும் பயத்தோடு!!

அதே தேநீர்
சர்க்கரை குறைவாய் இருந்தாலும்
பருகும் சகிப்பு தன்மை!

அதே காலை மலர்!!
ஒரு கற்பழிப்பு
ஒரு கொலை
ஒரு கொள்ளை
செய்தி படிக்காவிட்டால்
அன்றைய தினம் முடம்..

அதே பேருந்து
பேருந்தில் மட்டுமே வீரம் காட்டும்
படிகட்டோர பயணம்!!

அதே முகங்கள்!!
போலி சிரிப்பு
பிழையான உறவுகள்
முக முடி போட்ட மனங்கள்

இரவில் ஒரு செய்தி
உறங்க மறுக்கும் மனத்திற்கு சில பாடல்கள்,
மாதம் ஒரு திரைப்படம்,
வாரம் ஒரு கோவில்,
பண்டிகை தினத்தில் தொலைக்காட்சி முன் மரணம்,
4 ஆண்டுக்கு ஒரு முறை தேர்தல் போல் சொந்த ஊருக்கு ஓர் பயணம்..

மாற்றம் வேண்டும்

பச்சை புல்வெளியில் படுக்கை ,
ஆடையற்ற நித்திரை ,
விழிக்கும் வரை உறக்கம் ..

மரமேறி தேநீர் பருக மரங்கள் ,
தேவதைகள் பரிமாறும் தேநீர்

சிரிக்க மட்டுமே வாய்ப்பு கொடுக்கும் செய்திகள் ,
குழந்தை முகம் அணிந்த மனிதர்கள்

சேற்றில் நடனம் , மழையில் களிப்பு
ஒற்றை அடி பாதையில் பயணத்தின் கவனம்

நிமிடம் ஒரு முறை புரட்டி போடப்படும் உலகம் ,
அடுத்த நொடியில் மறைந்து இருக்கும் மர்மம்..

இப்படி போக வேண்டும் உலகம்..
இது கனவு காணவே சமயம் ஒதுக்கும் உலகம்!!

அடடா இதோடு என் அவசர வாழ்வில்
கனவு காணும் சமயம் முடிந்து விட்டது
மீண்டும் நாளை என் கனவு உலகத்தில் சந்திக்கிறேன்..

கவிதை எழுதத் தான் ஆசை!!

கவிதை எழுதத் தான் ஆசை!!

கவிதை எழுதத் தான் ஆசை!!
அவளுக்காக கவிதை எழுதத் தான் ஆசை!!

முடிவெடுத்தேன்!!முனைந்தேன்!!

வெள்ளை காகிதங்கள் கண்ணாடி முன்பு!!
அருகில் சென்று விசாரித்ததில், அவளுக்கான கவிதையை விட
இவைகள் அழகாய் தெரிய வேண்டும்
என் அலங்காரமாம்!!

சற்று நகர்ந்தேன்!!
பேனாவின் ஒரு பகுதி சுவற்றில் முட்டி மோதி
தன்னை கூர்மை படுத்திக்கொண்டிருக்க!!
மற்றொறு பகுதிவானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து கொண்டிருந்தது,
வானத்தின் நீலம் கசிய,
அதை தன்னுள் நிரப்ப!!

ஒரு வழியாய்
சமாதானம் படுத்தி அமர்ந்தேன்,ஆயுதங்களோடு!!

உதட்டில் தமிழ் சொற்கள்
ஒன்றோடு ஒன்று
போர் தொடுக்க..
முதலில் வெளியேறி விட
வழக்காடிக் கொண்டிருந்தது!!

அவைகளுக்குள் சமரசம்
செய்து விட்டு

எழுதுகோலும்,
காகிதமும்
சங்கமித்து
கவிதை பிள்ளை பெற
முனையும் அந்த
ஆனந்த சங்கமத்தில்
என் கைகள்
என்ன எழுதவிருகின்றன
என எல்லாம் ஆவலோடு காத்திருக்க
எழுதி முடித்தேன்
என் கவிதையை

"தனுஜா" என்று
அவள் பெயரை!!

கள்ளி கண்டுபிடிச்சுட்டியே !!

கள்ளி கண்டுபிடிச்சுட்டியே !!

கண்மணி உனக்காய் ஓர் கவிதை..

என்ன செய்து பூலோகம் வந்தாய்?
அங்கே தாடி,மதுவுடன்
பிரம்மன் புலம்புகிறானமே??

அழகான புயல் நீ ,
என் கரை கடந்து விட்டாய்..
ஆனால் இன்னும்
நனைந்து கொண்டே இருக்கின்றேன்..

வாரிவாரி கொடுத்து
செல்வந்தன் ஆகும் இத்தொழிலில்
காதலைக் கொடுத்தே
உன்னைப் பெற்றேன்..

வரம் கொடு ,
பிரித்து தைத்த அந்த
இரண்டு கருப்பு வானவில்லில்
ஓர் புள்ளியாய்யாவது இருக்க ஓர் இடம்..
உன் நதியில் ஓர்
காய்ந்த சிறகாய்..
எப்போதும் உன்னை உரசி,உன்னுடன் பயணிக்க,,

அழகின் பிறப்பிடத்தில் நீ!!
அவஸ்தையின் இருப்பிடத்தில் நான்!!
காதலின் இறப்பிடத்திலும் நான் உன்னை காதலித்துக்கொண்டே தான் இருப்பேன்!!

மாதம் ஒருமுறை
நிலவிற்க்கு விடுப்பு கொடுப்பது ,
நீ பூமியில் உள்ளாய் என்னும் துணிவிலா?

சாய்ந்து பார்க்காதே..
பனைமரமெல்லாம் கொடை சாய்கிறது பார்
உன்னை ரசிக்க!!

அவள்: சீ பொய் சொல்லாதீர்கள்

அவன்: கள்ளி கண்டுபிடிச்சுட்டியே !!

எதிர் வீட்டுப்பெண்..

எதிர் வீட்டுப்பெண்..

உன் வீட்டு கம்பியில்
காயும் துணி போல ,
நானும் மாலையில்
உனக்காய் காத்திருந்து காய்ந்து போவேன்
உன் முகம் காண..

மாலையில் நீ கோலம்
போட வருவாய்..
புள்ளிகளுக்கிடையே வளைந்து நீ
போடும் கோலம் போல ,
நட்புக்கூட்டம் இடையில் என் பார்வை வளைந்து
உன்னை கோலம் போடும்..

வாரம் ஒரு முறை கோவில் முகப்பில்
நீ ஏற்றும் தீபம் போல ,
நானும் எரிவேன்
மீதம் உள்ள 6 நாட்களில் ..

மளிகை பொருட்கள் வாங்க
கடை வீதி வருவாய்..
உனை அருகிருந்து ரசிக்க
நேற்றோடு நான் வெற்றாய் வாங்கியது
137ஆவது பேனா ..

நானும் சிறந்த நடிகன் ஆகி விடுவேன்
,உன்னிடம் என் காதலை எப்படி சொல்வது
என பல நூறு முறை ஒத்திகைப் பார்த்தே..

தோழிகளோடு நீ சிரித்து விட்டு போகையில்
ஒரு பார்வையை நான் உன் மீது வீசி விட்டால் போதும் ,
அன்று என் கவிப்பணிக்கு
வேளை பளு அதிகம் ..
ஒரு பார்வையை நீ என் மீது வீசி விட்டால் போதும் ,
அன்று என் காதலுக்குபொங்கல்,தீபாவளி போனஸ்..

நம் விழிப்போரில்
தோற்பது யாராய் இருப்பினும் ,
வெல்லப்போவது நம் காதலாய் இருக்கக் கூடும்..

என் இதய கண்ணாடியை
ஒரு முறை வந்து பார்த்து விட்டுப் போ..
நீயும் நானும் தெரிவோம்..
வெட்கத்தில் நீ சிரித்து விட்டு போகையில் ,
கண்கூசி கண் அடைக்கும் என் இதயம்..

நம் காதலை அரங்கேற்றும் வேலையில்
விடுமுறை தினமாய் அனுசரிக்கப்படும்
என் கனவுலோகத்திற்க்கு..

கல்லூரி நாட்கள்..

கல்லூரி நாட்கள்..

இலைகளாய் நுழைந்தோம்!!

மரங்களாய் நிற்கின்றோம்!!

வேர்களாய் நம் நட்பு!!

நாட்காட்டியில் தேடி கொண்டிருக்கிறேன்

நாம் சிரிக்க மறந்த நாட்களை,

அட என்ன விந்தை

நான்கு ஆண்டுகளாய் அதற்கு விடுமுறை!!

கல்லூரி அத்தியாயத்தில்

முற்று புள்ளி வைக்கும் அந்த கடைசி தினத்தில்

கண்ணீரை கொண்டு அதை தொடர் கதை ஆக்க முயன்று

தோற்றுப் போனேன்..

அவர்கள் தந்த பாடம் எல்லாம் படித்தே முடித்தோம்

மதிப்பெண் பெற்றோம்!!

இலவச இணைப்பாய் மனித மனங்களையும் படித்தோம்

நண்பர்கள் பெற்றோம்!!

சில மனங்களை படிக்க முயன்று தோற்றோம்!!

இன்றோ அத்தோல்விகளை நினைத்து சிரிக்கும் தருணம்!!

அந்த நாட்களில்

படித்து

படித்து

களைத்த கண்களுக்கு

அப்பகுவமற்ற காதலால் கிடைத்த

அவள் முகமும்

அவள் மறந்து விட்டு போன கைக்குட்டையுமே ஆறுதல்!!

அந்த நாட்களில்

எல்லாமே என்னிடம் என்னும் ஓர் எண்ணம் ..

கல்லூரி முடித்து திரும்பி பார்த்தேன்,

ஆள் இல்லா வீதியில் நான் மட்டுமே என்னும் ஓர் எண்ணம் ..

தேனீக்களுக்கு சவால் விடும் பருவம் அது!!

என்ன ..

தேன் உரிஞ்ச மட்டும் பக்கத்து வகுப்பறைக்கு செல்வோம்!!

கவிதை எழுதப்பட்ட மேசைகளுக்கும்..

நய்யான்டி கதைகள் எழுதப்பட்ட சுவர்களுக்கும்..

வண்ணம் தீட்டி மறைத்து விட முடியும்..

இதயத்தில் எழுதப்பட்ட எழுத்துகளை மறைக்க ஏது வண்ணம்??

அவள் உறங்குகிறாள்.....

நிலவு சாய்ந்தது..

ஒரு நாள் உற்சாகம்
முற்று பெற்று
"அசதியாய் இருக்கிறது டா " என
வெள்ளி தாமரை மெத்தை சாய,

உதட்டோரம் எறும்பு ஊர
சக்கரை கட்டி சுமந்து சென்றதை கண்டேன் அடி !!
ரணத்தில் நீ சிணுங்க
என் இதழ்கள் ரெண்டும் உனக்கு
பச்சை வைத்தியம் செய்தேனடி !!

ரோட்டோர கொசுக்கள் எல்லாம்
தேனீக்களாய் மாறியதேன்..??
உந்தன் தேன் குடிக்க வந்த போது
மண்டியிட்டு நான் அமர்ந்தேன்..

கண்மணி நீ உறங்க
பகலிலும் நிலவொன்றை
வாடகைக்கு எடுப்பேன்!!

குளிரும் உனை மெல்ல தீண்ட
கங்காரு போலே அடை காப்பேன் !!

கடவுள் கண் முன் தோன்ற
வரம் ஒன்று கேட்பேன் ,
உன் முகம் ஒன்று காண
சிலை ஆக்கி விடு என்று!!

சிறந்த பூக்கள் எல்லாம் தேர்ந்தெடுத்து
இதழ்கள் எல்லாம் சேர்த்து தைய்து
மெத்தை ஒன்று நான் செய்வேன்
வெண் மேகம் நீ தூங்க!!

சூரியன் உதிக்க தலை எடுக்க
அதன் தலையில் ஓர்
தட்டு தட்டி நான் அமர்வேன் !!

விண்ணில் பறக்க சிறகை விரிக்கும் பட்சிகளுக்கெல்லாம்
விடுமுறை கொடுத்து கூட்டில் அடைப்பேன்!!

வேதனை அற்ற முத்தம் ஒன்றை
நெற்றிப்பொட்டில் நான் குடுக்க
கண்விழித்து நீ பார்க்க
"இன்னும் நீ தூங்கலயா டா "என கேட்க
மீண்டும் ஒரு தாய் மடி வேண்டும் என உன் மடி சாய்வேன்!!